تکرار پرشکوه

بعضی ها می گویند: دیگر تکراری شده هر شب این بیرون آمدن و پرچم دست گرفتن ها! می گویم: اما هر تکراری که بد نیست.
نماز را هم هرروز می‌خوانیم،
غذا را هم هرروز می خوریم
از بسیاری نعمت های خدا هر روز تکراری بهره مند می شویم(که اگر یکروز این تکرار نباشد دچار فلج شدن زندگی خواهیم شد!)
و خیلی تکرارهای دیگر …
تکرار برخی کارها نه تنها لازم که حتی واجب است تا اثراتش بیشتر و بهتر هویدا شود؛
مثلا پله هایی که انسان را بالا می برند، همه شبیه به هم هستند، ولی با هربار تکرار، یک پله داریم بالاتر می رویم و به صعود نزدیک تر می شویم…
اگر می دانستیم که هزاران هزار انسان از هزاران هزار سال پیش در انتظار و آرزوی پیروزی بر ظلم بوده اند و همه ارواحِ آنان چشم به ما دارند و آرزو می کردند کاش در زمان ما بودند که فقط قدمی در خیابان های ایران راه بروند،
و اگر می دانستیم همین حالا هزاران هزار انسانِ آزاده در هر گوشه جهان آرزو دارد که در بین ما در همین خیابان های تکراری پرچمی تکراری در دست بگیرد و قدم های تکراری بردارد، اما در عوض آغازگر سرنوشت یک جهان جدید باشد؛
آنوقت دیگر این تکرار، برایِمان تکراری نیست، بلکه تاکید بر پیروزی است.
پس تکرار می کنیم تا چیره شدنِ ظلم بر جهان، دیگر هرگز تکرار نشود.