«سونامی آبی» تنگه هرمز به آمریکا زد

شکست مفتضحانه حزب مجری جنگ علیه ایران در پی بسته ماندن تنگه؛ بازدارندگی حقیقی از مسیر اقتدار است، نه مذاکرات جنگ‌آور

۱۳ آبان ۱۴۰۵، از روز مشابه در سال‌های ۴۳، ۵۷ و ۵۸ وام گرفت و نماد عزت و استقلال مردمی شد که حالا به دنیا ثابت می‌کنند تراز قدرت‌شان تا جایی بالا آمده که مستقیما ساختار سیاسی آمریکا را تغییر می‌دهند؛ کاری که قدرت‌هایی چون روسیه و چین نیز از انجام آن عاجزند و این مردم بالاتر از اعترافات غربی‌ها حالا نه قدرت چهارم، بلکه مطابق تعبیر رهبری حکیم، «محاسبات الهی، کشوری که مردمانش دلبسته عترت طاهره (ص) هستند و برای اقامه حق هراسی ندارند را قدرت اول جهان می‌داند». «سونامی آبی» که از خلیج فارس و تنگه هرمز آغاز شد، ۹ماه بعد به ساختار سیاسی آمریکا زده و آن را از طرفداران جنگ علیه ایران می‌شوید. بازدارندگی حقیقی از مسیر اقتدار مطلوب مردم مبعوث و رهبری؛ از مسیر غیرت آن آفتاب‌سوخته‌های جنوب از نسل شهید دلواری که حالا در عمل به خیلی‌ها درس حفاظت از منافع ملی می‌دهند. به ناچارها که تراز قدرت مردم را نمی‌دیدند و برای هر اقدام و ابتکاری علیه دشمن، در صدد قتل خودباوری ملی بودند؛ به کت‌وشلواری‌های فرنگ درس‌خوانده و متحجر که فقط از امتیاز دادن و تفاهم بدون تضمین می‌گویند و استاد فراموشی تجربه‌های تاریک دیپلماسی هستند.

افرادی غوطه‌ور در خطاهای محاسباتی، که در نزدیکی رئیس تیم مذاکره‌کننده و یا داخل کمیسیون امنیت ملی نیز حضور دارند. شهریاری، عضو این کمیسیون حساس، با هدف بی‌ثمر خواندن بستن تنگه هرمز، ادعا می‌کرد: «اگر قیمت نفت بالا برود، به نفع دولت‌های آمریکایی و اروپاست؛ هیچ اتفاقی برای انگلیس و فرانسه و آلمان نمی‌افتد»؛ در حالی که ۸آبان، مرتز، صدراعظم آلمان اذعان کرد: ««به‌دلیل جنگ علیه ایران و تنها به‌واسطه افزایش قیمت انرژی، خسارت اروپا طی هشت ماه گذشته از ۱۰۰ میلیارد یورو فراتر رفته است»؛ ۷آبان نیز، مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، در واکنش به اعتراضات گسترده مردمی به گرانی‌ها گفت: «عامل اصلی این بحران، جنگ در ایران، بستن تنگه هرمز و جهش قیمت‌های سوخت ناشی از آن است». حالا خود ترامپ هم هم‌زمان با انتخابات در مصاحبه با وال‌استریت‌ژورنال اعتراف کرده: «از حمله به ایران با وجود تاثیرش در شکست جمهوری‌خواهان پشیمان نیستم» و در مصاحبه با فاکس‌نیوز برای توجیه‌ فشارهای شدید تورم سوخت به آمریکایی‌ها، اذعان داشته: «افزایش قیمت بنزین ناشی از ایران است».

تنگه هرمز، به مثابه گلوی آمریکا و شرکا در جنایت علیه ایران، در قبضه ایرانی بود و دست قدرت ملت، لختی پادشاه خودخوانده دنیا را فریاد می‌زد تا این که عده‌ای از سر خطای محاسباتی خواستند بدون تضمین و ابتکار برای تثبیت این پیروزی بزرگ و پیش از ارمغان بازدارندگی پایدار، آمریکا را از زیر دست و پا دربیاورند، امتیاز بدهند و برای ترامپ پل پیروزی بسازند؛ همان طور که شاکری، مشاور قالیباف، رئیس هیئت مذاکره‌کننده اخیرا اعتراف کرد که: «ما رفتیم به اسلام‌آباد که به او پل پیروزی بدهیم و اگر او آن زمان جنگ را تمام کرده بود، بهترین حالت ممکن برای او بود»! اعتراف به خطایی که حاصل دیکتاتوری وفاقی مجموعه‌ای از مشاورین قالیباف و مسئولین دولتی بود که صدای مخالف وادادگی و تحجر و مذاکره با قاتلین امام و مردم را ساکت می‌کرد و آن را صدای تفرقه و وحدت‌شکنی می‌نامید! اخیرا سیدمحمود رضوی، دیگر مشاور قالیباف، نوشت: «… وقتی همه‌ی مردم با هر سلیقه و رنگی مبعوث شدند، انقدر بر طبل تفرقه کوبیدند تا خیابان و میدان را خالی از همه‌ی رنگ‌ها کنند و خیابان را هم خالص‌سازی کنند! … نئو خوارج؟ نئو نفاق؟ نئو فرقان؟ نفوذ؟ چه هستید شما؟»

در حالی که رهبری عزیز که فرزند امام شهید و خلف صالح ایشان و آشناترین به منظومه فکری ایشان هستند، درباره تفاهم اسلام‌آباد، با تایید پلاکاردهای همین مردمی که متحجرین آنان را تفرقه‌افکن و نفوذی و نئوفرقان و خوارج می‌خوانند، نگاشتند: «علی‌الاصول نظر دیگری داشتم»؛ تفاهمی بدون تضمین که تمام بندهایش نقض شد و بازگشایی موقت تنگه، از شدت شکست این روزهای ترامپ کاست و بازگشت به علی‌الاصول با تغییر دبیر شعام و ابتکار میدانی در یمن و خلیج فارس، پل پیروزی متحجرین برای قاتل امام و مردم و دشمن تمدن ایرانی را تخریب کرد و حالا ایران را قدمی به تمدن نوین اسلامی و قله عزت و افتخار نزدیک‌تر. حالا به مناسبت ۱۳آبان، نسخه‌ای به‌روزشده از پیام تاریخی موسوم به «علی‌الاصول»، از سوی رهبری منتشر شد که در آن پیرامون خطای محاسباتی مسئولان آمده: «اگر هنوز کسانی هستند که اندک امیدی به تغییر رفتار یا جابه‌جایی‌های حزبی و جناحی در نظام سلطه دارند و یا تصوّر می‌کنند با امتیاز دادن به امریکا می‌توانند او را از دشمنی با ملّت ایران منصرف کنند، سخت در اشتباه‌اند».

دشمنی که حالا صدای شکستن استخوانش نه با امضای یک تکه کاغذ، نشست‌وبرخاست و امتیاز دادن، بلکه به‌وسیله بستن تنگه هرمز به گوش می‌رسد. پیش از شمارش کامل آرا، دموکرات‌ها، حزب رقیب حزب ترامپ، اکثریت هر دو مجلس را از چنگ جمهوری‌خواهان خارج کرده‌اند. جی‌دی‌ونس، معاون ترامپ نیز صریحا از دلایل این شکست نوشت: «بسیاری از رای دهندگان به ترامپ در ۲۰۲۴ به دموکرات‌ها رای دادند چون ناراضی هستند و می‌گویند: ۱. به جنگ (با ایران) پایان دهید. ۲. بر هزینه‌های زندگی و تورم تمرکز کنید. ۳. آمریکا را در اولویت قرار دهید. ۴. در روابط خود با اسرائیل تجدیدنظر کنید.» و مطابق نظرسنجی اعلامی از سوی فاکس‌نیوز حین انتخابات نیز، ۷۴٪ رای‌دهندگان جنگ ایران را عاملی مهم و تاثیرگذار در انتخاب خود دانستند. شکستی فاجعه‌بار که برخی جزئیاتش در ایالاتی که همواره حیاط خلوت جمهوری‌خواهان بوده‌اند، از این قرار است: کانزاس پس از ۹۴سال، مین پس از ۴۰سال، تگزاس پس از ۳۸سال و کارولینای جنوبی پس از ۳۰سال نماینده دموکرات به خود می‌بینند.

حتی پس از هلاکت گراهام، عموی براندازان ایرانی که آرزوی تغییر ساختار سیاسی ایران را داشتند، خواهر جمهوری‌خواه او از کارولینای جنوبی نیز شکست خورد تا مردم ایران در ایالت گراهام تغییر ساختار سیاسی بدهند و به نوعی عمه براندازان نیز بدین ترتیب به باد فنا رود.

تبلور عزت و استقلال ایرانی به تبع مفتضح شدن آمریکا درست در ۱۳ آبان؛ و از جنس اتفاقات این روز در سال‌های ۴۳، که امام (ره) پس از سخنرانی تاریخی علیه لایحه ذلیلانه و استکباری کاپیتولاسیون و مصونیت قضایی آمریکایی‌ها تبعید شد؛ ۵۷ که دانش‌آموزان تهرانی در مبارزات علیه رژیم وابسته و واداده به آمریکا کلاس‌ها را تعطیل و به سمت دانشگاه تهران حرکت کردند که در راه چندین تن از آنان به ضرب گلوله به شهادت رسیدند؛ و ۵۸ و تسخیر لانه جاسوسی که اوج این دست حرکات بود و امام (ره) آن را انقلاب دوم نامید.

سه واقعه در یک روز که هر کدام مستقیم و غیرمستقیم از دشمنی آمریکا با ملت ایران می‌گویند؛ که نقطه شروعش مطابق پیام اخیر رهبری، کودتای ۲۸ مرداد بود. آمریکا دشمن ذاتی و تمدنی ایران است و هدفش بلعیدن و تجزیه ایران؛ اما درکنار هشدار رهبری حکیم پیرامون خطای محاسباتی مسئولین که ذکر شد، ایشان منطبق بر «علی‌الاصول» در پیام اخیر خود درباره دشمن شناسی مردم نگاشتند: «حالا ملت ایران تکلیف خود را شفاف‌تر از هر سال دیگر می‌داند»؛ ابتکاراتی چون بستن تنگه هرمز، علی‌رغم کارشکنی‌های متحجرین، درسی فراموش‌نشدنی و تاریخی به بدخواهان ایران داده؛ مسیر بازدارندگی حقیقی همین انواع اعمال اقتدار است، نه مذاکرات و تفاهماتی که هر بار جنگ و خسارات آورده؛ این نوع کنشگری ضعیف و ذلیلانه در تراز قدرت این مردم نیست.