فرعون‌‌ نباشیم؛ «معجزه» را «سحر» نخوانیم

در پیام رهبر انقلاب به مناسبت اربعین شهدای جنگ تحمیلی سوم، ایشان خطاب به حکام عرب منطقه خلیج فارس چنین می‌فرمایند: «به همسایگان جنوبی ایران میگویم که شما در حال دیدن «یک معجزه» هستید. پس درست ببینید و درست درک کنید و در جای درست بایستید» این معجزه چیست؟ ایشان چند جمله قبل معجزه را اینگونه بیان می‌کنند: «هر ناظری رشد سریع و معجزه‌وار این ملت را درک میکند…» معجزه، رشد و بعثت مردم است که در قالب حضور مستمر حدودا ۶۰ روزه در خیابان‌ها دیده می‌شود. همانطور که خداوند بزرگ در آخرین آیه سوره فتح افراد در معیت پیامبر خدا را توصیف می‌کند که «دهقانان را به شگفت می‌آورد و کافران را به خشم اندازد».
بعثتی که امام شهیدمان در ۱۲ بهمن ۱۴۰۴ به مردم وعده دادند. «وقتی که مردم وارد میدان میشوند و تصمیم میگیرند، آتشها را خاموش میکنند، شعله‌ها را خاکستر میکنند. این اتّفاقی بود که این دفعه هم افتاد؛ بعد از این هم به توفیق الهی اگر چنانچه حادثه‌ای برای کشور پیش بیاید، خدای متعال این مردم را مبعوث خواهد کرد برای مقابله‌ی با حوادث، و کار را مردم تمام خواهند کرد.»
این بعثت معجزه‌ای است که همه مردم در حال ساختن و زندگی کردن آن هستند. برای همین مردم حاضر در خیابان باورمندترین به پیروزی در جنگ هستند و معتقدند می‌شود اهداف جنگ محقق شود. اگر این معجزه درست درک شود، نه تنها شکست دشمن در جنگ بلکه پیشرفت کشور و غلبه بر مشکلات هم شدنی خواهد بود. تصور من این بود، لزوم توصیه برای دیدن این معجزه فقط برای سران کشورهای عرب منطقه لازم است. اما این روزها حرف‌هایی شنیده و مطالبی دیده می‌شود که به نظر می‌رسد این توصیه را باید به داخل نیز انجام داد.
خطی که توسط این‌ها دنبال می‌شود ساده و روشن است. آنها می‌گویند ما نمی‌توانیم اهداف مطرح شده در جنگ را محقق کنیم. اینکه می‌گوییم آمریکا باید از منطقه اخراج شود، غرامت به طور کامل دریافت شود و یا مدیریت تنگه هرمز تثبیت شود، این‌ها حرف‌های گنده‌تر از دهان ماست و باید کوتاه آمد. هم کوتاه آمد و هم اهداف را کوتاه کرد. برای همین از «لوبیای سحرآمیز» صحبت می‌کنند. به «معجزه» می‌گویند «سحر» تا بتوانند از آن عبور کنند و چشم‌هایشان را بر آن ببندند.
طبیعی است که کسی معجزه را نبیند و باور نکند، باورش نشود که ایران به یک ابرقدرت تبدیل شده است و دشمن در سراشیبی ضعف قرار گرفته است. او حرف رهبر انقلاب را نفهمیده که فرمودند: «امروز طلیعه‌ برآمدن جمهوری اسلامی به‌عنوان یک قدرت بزرگ و قرار گرفتن استکبار در سراشیبی ضعف، مقابل چشم همگان آشکار شده است. این بی‌شک نعمتی الهی است.» و بازهم طبیعی خواهد بود که فرمان رهبر انقلاب در پاسداشت این نعمت، این معجزه را درک نکند. «این نعمت هم مانند هر نعمت دیگری باید مورد شکر قرار گیرد تا بقا و رشد داشته باشد که لَئن شَکَرتُم لَأزیدَنَّکُم. شکر عملی این نعمت، تلاش بی‌وقفه برای رسیدن به «ایران قوی» است.»
اگر بخواهیم شکرگزار این نعمت باشیم، باید معجزه را باور کنیم. یادمان باشد که از صفات فراعنه است که معجزه را سحر می‌بینند و نه تنها شکر این نعمت را نمی‌توانند به جای آورند، بلکه با آن مقابله می‌کنند. مانند ترامپ حرام‌زاده که این معجزه را جادوی هوش مصنوعی خواند.
به همه آنهایی که به معجزه بودن بعثت مردم شک دارند، پیشنهاد می‌کنم در خیابان‌ها بیایند و این معجزه را زندگی کنند. آن‌وقت حتما شدنی بودن اهداف جنگ را باور خواهند کرد.